Memoriam
Op deze pagina alle memory gedichtjes van onze hondjes die niet meer bij ons zijn.
Ze waren ons zo lief en we zullen ze altijd in onze herinnering bij ons dragen
Lynn
10-1-2004 9-8-2021
Doortje
23-4 2006 19-4-2020
Kipa
12-03-2002 18 maart 2015
Basco
1 april 2002 - 21 maart 2013
Popje Lola
15 -10- 1999 27-7-2009
Vandaag gaat het gebeuren
Terwijl de bloemen vrolijk kleuren
De zon ons verwarmd
En ons met stralen omarmd…
Jouw leventje gaat voorbij|
Toch zijn jouw laatste uurtjes ook blij
We waren twee jaar bij elkaar
Als een echt bullen-baasje-paar…
Je lebbert mijn tranen weg
Terwijl ik van alles tegen je zeg
Dan kruip je lekker op je stoel
En laat de boel de boel…
We weten dat jouw ziekte sterker is
Het is al lange tijd met jouw lijfje mis
Maar je staartje blijft kwispelen als je ons ziet
Je bent zo’n ontzettende lieve deugniet…
Vanmorgen nam ik dan toch dat moeilijke
besluit
“we trekken de stekker eruit”..
Ik wil jou verdere aftakeling besparen
Maar zal je altijd in mijn hart bewaren…
Jouw kusjes branden op mijn huid
Al kwispelend stap jij dit leven uit
Een leven wat jou niet altijd meezat
Maar gelukkig heb je toch nog twee mooie jaren bij ons gehad…
Lieve Lola-Pop je mag nu rusten langs jouw
dijk
En iedere dag als ik naar jouw grafje kijk
Weet ik dat het fijn was jou te kennen
En ooit zal jouw te moeten missen wel wennen…
Lieve Pop, jouw herinnering zit diep in mij
Jouw smalle toetje maakte mij blij
Jouw hoge blafje klonk als muziek in mijn oren
Ik zal dat altijd blijven horen…
Je was dapper en vocht steeds door
Maar lieverd dat hoeft nu niet langer meer hoor
Voor altijd blijven we van je houden…
Tot ooit, bij Garçon op de regenboogbrug…
Jouw optimisme en vrolijkheid
Popje onze kleine lieve meid
Wij knokken ons net als jij door ons verdriet heen
En denken met een glimlach want zoals jou is er geen één…
Je baasjes Eric en Judith en je broertjes Basco en Kipa!!!
1
Garçon
21 mei 1995- 16 december 2003
Ik ruik je lijfje
telkens weer
Lieve schat ook al ben je er niet meer.
Jij dapper ventje, je deed zo je best
Maar die nare kanker heeft het verpest.
Jouw lijfje werd dunner steeds maar meer
O schatje wat deed dat ons toch zeer.
We hadden geen keus en moesten je laten gaan.
Jouw laatste knuffels vergeet ik nooit meer.
Mijn schat jou verliezen wat doet dat toch zeer.
Lieve kanjer geen twijfel en geen misschien
Eens zullen wij jou weer zien.
Jij bent nu weer
samen met je opa Wim.
Als een mollige bull en niet als een schim.
Jij kan nu weer spelen zonder pijn.
Samen met opa en dat is fijn.
Ik zie jullie samen in mijn herinnering.
Onze Papa met ons kleine bulle ding…
Ik weet nog steeds hoe je zo lekker luieren kon.
Vandaag schijnt de zon ons verdriet aan de kant
Een straaltje valt straks in jouw lege mand.
Die mand waar je zo vaak aan je pootjes hebt gelikt,
Die is nu door je broertje Kipa ingepikt.
Onze mooie bonte knul.
Jij was zo gevoelig en vol begrip.
Jij hielp ons weer door iedere dip.
Soms was je even prettig gestoord
maar in onze harten leef jij eeuwig voort..
Jouw ogen die zeiden: “ik heb je door”.
Jouw diepe zucht voordat je slapen ging.
Alles is nu een herinnering.
Garçonnetje hoe erg dit afscheid ons pijn doet..
Wij weten alle vier, “het is zo goed”
