Hoe mijn liefde voor tuinieren is ontstaan
Hoe mijn liefde voor tuinieren is ontstaan
Mijn jeugd heb ik door gebracht in Apeldoorn.
Mijn ouders hadden een tuin waar ik graag in rondkeek.
Soms hielp ik mee met onkruid trekken of gras maaien.
Toen ik naar Rotterdam verhuisde en op een flat ging wonen, merkte ik pas hoe
erg ik een tuin miste.
Ons balkon stond vol met planten, we konden er zelfs nauwelijks bij zitten. Ik
begon steeds meer naar een eigen tuin te verlangen.
In 1995 vonden wij een huis met een grote tuin. 5 meter breed en 30 meter diep. Het was er een chaos maar ik zag het helemaal zitten.
In 11 jaar tijd is de tuin een paradijsje geworden. Hij staat vol met verschillende bomen en planten. Een flink aandeel heb ik gestekt of zelf gezaaid. Aan de meeste planten zit daarom een verhaal.
Zo heb ik struiken uit de voortuin van mijn ouders. Pioenrozen uit de tuin van de ouders van mijn schoonzusje. Vele stekken uit tuinen van familie en kennissen. Struiken die ik daarna weer zelf gestekt heb...en ga zo maar door.
Iedere keer als er weer een stukje tuin klaar was, kreeg ik inspiratie om een volgend hoekje aan te leggen.
Tuurlijk gingen er ook dingen mis. Planten die het in mijn tuin niet deden. Stekken die afstierven, zaad wat nooit opkwam. Een boom die verkeerd stond. Een pad wat te glad werd in de winter..... Maar hiervan leerde ik weer en ik begon gewoon weer opnieuw.
Nu is die tuin klaar.....en is het tijd om aan een nieuw project te werken. Dat project is inmiddels gestart. Ik ben onze nieuwe tuin aan het aanleggen / veranderen. Een tuin van ongeveer 13 meter diep en 90 meter breed. Hij ligt langs een dijk en loopt dus ook nog eens schuin. Juist door deze bijzondere vorm en ligging.... een gigantische uitdaging.
Ons voortuintje lag er ook heel rommelig bij. Veel aarde en tegels zonder planten. Ik heb in het eerste jaar bolletjes geplant want ik wou in het voorjaar ook een leuke voortuin hebben. En dat voorjaar kwamen de bolletjes uit de grond. Zo ook een blauw druifje. Ik zag iets blinken en keek nog eens goed... Om het groene sprietje van het blauwe druifje zat een gouden ring. Onder de modder maar een klein stukje goud blonk in het voorjaarszonnetje. Ik pakte de ring en maakte hem schoon. Ik deed hem om mijn vinger en hij was voor mij gemaakt. Sindsdien draag ik aan mijn rechterhand een mooie gouden ring met een bijzonder herinnering.
Ik ben dol op water in de tuin. Als snel heb ik een betonkuip ingegraven en het eerste jaar woonden er al kikkertjes en salamanders in die kuip. Na ons verdiept te hebben in vijvers en de aanleg hiervan, zijn we zelf aan de slag gegaan. In een paar weken tijd hadden we een mooie vijver van ongeveer 2 bij 4 meter.
Nadat het water helder bleef en de waterplanten groeiden, hebben we vissen gekocht. Goudwindes omdat dit snelle vissen zijn, die een reiger voor zijn.
Al snel zwommen ook in deze vijver salamanders
en kikkers. Een schitterend biotoop waar eigenlijk één kikkersoort in ontbrak.
De groene kikker...
Toch is ook dit dier op den duur in onze vijver komen wonen. Als enige groene
kikker gaf hij schitterende concerten waar we erg van genoten. We hopen dat hij
ook onze nieuwe vijver in Piershil komt bewonen.
Toen wij net verhuisd waren naar ons eerste koophuis, gingen mijn ouders hun voortuin opnieuw aanleggen. Ze hadden een aantal struiken over en vroegen of wij hier belangstelling voor hadden. Nou met een kale tuin van 30 meter diep, heb je dat wel.
Zo kwam op een dag een open vrachtautootje met achter het stuur een vriend van mijn zusje, met een grote hoeveelheid struiken de straat in rijden. Wij waren een Hortensia, Mahonie, 2 Rododendrons en Magnolia rijker.
De struiken hebben wij gelijk in de tuin geplant en ze sloegen alle vier aan. Maar nu gingen we verhuizen en kon ze door hun formaat niet meenemen. De Forsythia heb ik makkelijk kunnen stekken. De Mahonie ben ik niet verliefd op maar de Magnolia.... die gaat me echt aan het hart. Stekken is me niet gelukt.
Ik las in de krant dat als een Magnolia slecht bloeit, je de wortels moet prikkelen door ze een stukje af te steken. Ik bedacht, als dit goed is voor de plant, dan moet ik hem ook makkelijk kunnen uitscheppen. Ik heb hem dus uitgeschept en in een grote teil gezet. De blaadjes zijn niet gaan hangen, dus de plant kon dit prima verdragen.
De Magnolia is nu twee maal verhuisd. Eerst van Apeldoorn naar Rotterdam en nu naar Piershil.
Overigens is de Magnolia de niet enige plant die uit Apeldoorn komt en is meeverhuisd naar Piershil. Ook twee rododendrons waarvan helaas de bonte deze verhuizing niet heeft overleefd maar de andere ieder jaar volop in bloei staat.
Wij hebben 10 jaar naast hele aardige buren gewoond in Rotterdam. Hoewel mijn buren geen groene vingers hadden, kletsen we regelmatig over de tuin. Eén van de heesters die op de erf afscheiding stond was een grote taxus. Hoewel ik geen idee had of stekken zou lukken, probeerde ik het toch. Gewoon een paar groeischeuten in de natte aarde en wachten maar. Inmiddels heb ik nu, twee jaar later een kleine taxus.
Deze taxus is voor mij nog specialer geworden. Het is een aandenken aan mijn vorige buurvrouw, die helaas inmiddels is overleden. Iedere keer als ik naar de taxus kijk... glimlach ik even als herinnering naar haar... Naar de jaren die we deelden in Rotterdam.
Ons oude huis had een sfeervolle erker. En tegen het muurtje van deze erker begon een klimplant te groeien. Ik had geen idee wat voor een plant dit was. De plant groeide snel en overwoekerde de kozijnen. Ik snoeide hem steeds.... Probeerde hem ook weg te halen maar de wortels zaten stevig onder de tegels...
En toen werd het herfst en kleurde de blaadjes diep rood. Ik was verkocht.... Wat een mooie plant, alleen op de verkeerde plaats. Maar zoals ik bijna alles probeer te stekken, heb ik ook de wingerd gestekt. Toen een klein takje wortelde heeft hij twee jaar in een pot gestaan. En toen heb ik hem bij de schutting gezet. Binnen korte tijd hadden wij iedere herfst een prachtige gekleurde schutting. En uiteraard is er ook een stek meegenomen naar Piershil. In drie jaar tijd is het hek tussen de tuin en parkeerplaats al voor een gedeelte door deze mooie klimmer bedekt.
Wingerd, Foto genomen in Appeltern