Gedichten over tuinen
Een stukje grond in de polder langs een dijk
Met een els, een es en een eik
Met bloemen en struiken en heel veel kleur
maar vooral die heerlijke landelijke geur
Onze tuin, zo mooi en fijn
Waar we zo graag aan het werk willen zijn
En werk is er in die tuin genoeg
Maar waar ik met veel plezier in zwoeg
Wij genieten van ons paradijs daar aan de dijk
En telkens als ik naar de polder kijk
Geniet ik van alles om ons heen
Soms samen en soms alleen
De lente brengt ons de kleuren
En de overheerlijke geuren
De zomer de warmte en al het fruit
De herfst, de tikkende regen tegen de ruit
De winter het landschap soms prachtig wit
En in ieder seizoen is er wel een plekje waar ik dan even zit
Genieten van ons mooie paradijs
Met heerlijke sla, courgette en radijs
Met zoveel planten, bloemen en dieren
Wat kan dit stukje dijk ons toch plezieren
Judith Prins, 29 juli 2010
Een plekje aan de dijk
Wat voelen wij ons rijk
Met zoveel kleuren
vormen en heerlijke geuren
Onze tuin die blijft inspireren
Planten die ons blijven leren
Dieren die zich vestigen in ons paradijs
En anderen zijn slechts op doorreis
Bloemen die ons dagelijks verrassen
Madeliefjes tussen de verschillende grassen
Groenten vers van eigen grond
Belanden fris en smaakvol in onze mond
Onze hondjes die genieten van hun
weitje
Bij de lavendel zien we steeds weer een ander bijtje
De vijver glinstert in de zon
Ik wou dat ik dit gevoel vangen kon..
Dit gedichtje gaat niet over de tuin maar over ons oude bulletje wat zo van onze tuin hield en hier haar laatste rustplaats kreeg. Meer over Lola is op ons weblog te lezen
Vandaag gaat het gebeuren
Terwijl de bloemen vrolijk kleuren
De zon ons verwarmd
En ons met stralen omarmd…
Jouw leventje gaat voorbij|
Toch zijn jouw laatste uurtjes ook blij
We waren twee jaar bij elkaar
Als een echt bullen-baasje-paar…
Je lebbert mijn tranen weg
Terwijl ik van alles tegen je zeg
Dan kruip je lekker op je stoel
En laat de boel de boel…
We weten dat jouw ziekte sterker is
Het is al lange tijd met jouw lijfje mis
Maar je staartje blijft kwispelen als je ons ziet
Je bent zo’n ontzettende lieve deugniet…
Vanmorgen nam ik dan toch dat moeilijke
besluit
“we trekken de stekker eruit”..
Ik wil jou verdere aftakeling besparen
Maar zal je altijd in mijn hart bewaren…
Jouw kusjes branden op mijn huid
Al kwispelend stap jij dit leven uit
Een leven wat jou niet altijd meezat
Maar gelukkig heb je toch nog twee mooie jaren bij ons gehad…
Lieve Lola-Pop je mag nu rusten langs jouw
dijk
En iedere dag als ik naar jouw grafje kijk
Weet ik dat het fijn was jou te kennen
En ooit zal jouw te moeten missen wel wennen…
Lieve Pop, jouw herinnering zit diep in mij
Jouw smalle toetje maakte mij blij
Jouw hoge blafje klonk als muziek in mijn oren
Ik zal dat altijd blijven horen…
Je was dapper en vocht steeds door
Maar lieverd dat hoeft nu niet langer meer hoor
Voor altijd blijven we van je houden…
Tot ooit, bij Garçon op de regenboogbrug…
Jouw optimisme en vrolijkheid
Popje onze kleine lieve meid
Wij knokken ons net als jij door ons verdriet heen
En denken met een glimlach want zoals jou is er geen één…
Je baasjes Eric en Judith en je broertjes Basco en Kipa!!!
27 juli 2009
Het is weer mei
En alles lacht in mij
De zon die schijnt
De winterdepressie verdwijnt
De borders kleuren en raken gevuld
Er komt een eind aan mijn ongeduld
De bloesem in de bomen en het groene gras
Het is alsof het nooit somber en grauw was
De winter is mooi, als het zonnetje schijnt
Maar ik ben altijd weer blij als hij verdwijnt.
Het groen is zo fris, de bloemen die mooi kleuren
Maar vooral ook de lente-geuren...
De eerste plantjes staan in de bloei
In de verte klinkt een luid geloei
De lammetjes en koeien lopen weer in de wei
Ja want eindelijk het is weer Mei
Judith Prins, Mei 2009
Langzaam komt de natuur tot leven
Het duurt nog maar heel even
Uitbundig zal alles in de tuin gaan ontpoppen
ontvouwen de blaadjes zich uit hun knoppen.
De krokus en narcis zijn al ontwaakt
En als de zon hun bloempjes aanraakt
Dan zie je ze open gaan tot de nacht
dan sluiten ze weer voor de dag die op hun wacht
De bloesem kan bijna niet wachten, de knoppen zijn
bol
Nog eventjes en dan zijn alle takken vol
met kleine bloempjes roze en wit
Een prachtig gezicht
De groene waas, ligt over het land
Vol met nieuw leven van midden tot rand
De bomen krijgen een fris groene waas over zich heen
Het is nog teer en heel sereen
Iedere dag is anders, met steeds een andere zee
van kleur
en dan die heerlijke mild zoete voorjaarsgeur
De mooiste tijd van het jaar breekt aan
Laten we vooral hiervan genieten gaan!!
Een witte gloed en knisperend gras.
De vijver die spiegelt als helder glas.
Met de morgenzon wordt hij mooi verlicht.
Het is een schitterend gezicht.
De kale bomen staan fier rechtop.
De bladeren zijn inmiddels in knop.
De tuin verraadt met zijn ingetogenheid
dat de zomer vol zal zijn met uitbundigheid.
Nog even genieten van de vormen en de kleur
maar ook van de heerlijke frisse vorstgeur.
Nog even dat groeit alles weer volop
en komen de bladeren uit hun knop.
Judith Prins, 24 januari 2006